Nagasaki was de enige haven in Japan waar handel met het buitenland mocht worden gedreven in de periode dat Japan zich had afgesloten van de rest van de wereld (van de 17e tot de 19e eeuw). Alleen hier, in de exotische straten en rond de verblijven van de buitenlanders, kon je de sfeer voelen van de landen waar in die tijd diplomatieke relaties mee waren, zoals Nederland en China. Hoewel het christendom al in een vroeg stadium naar Japan werd gebracht, werden de zendelingen en hun volgelingen na enige tijd zwaar vervolgd door de toenmalige overheid. Er zijn daarom ook veel overblijfselen die te maken hebben met de christenvervolging. Aan het einde van de Tweede Wereldoorlog werd na Hiroshima op onze stad een tweede atoombom afgeworpen en vanaf die tijd hebben we het als onze taak gezien om op te roepen tot wereldvrede.

Hier ligt de kiem voor de modernisering van Japan.

Hier ligt de kiem voor de modernisering van Japan.

In deze periode absorbeerde Japan de kennis en technologie van het Westen en ging het lange samoeraitijdperk over in dat van het moderne Japan. Er werd snel geïndustrialiseerd, met name in de ijzer- en staalindustrie, in de scheepsbouw en in de steenkoolindustrie.
Midden in die ontwikkeling stonden voorbeelden van industrieel erfgoed die nu erkenning hebben gevonden als Werelderfgoed.
In Nagasaki vinden we daarvan onder meer terug de kolenmijn op het wereldberoemde eilandje Hashima (ook bekend als het ""Slagschipeiland"" of Gunkanjima vanwege het dreigende silhouet) dat een centrale rol speelde in de industrialisering van Japan.
In de stad Nagasaki bevinden zich 8 locaties van de 23 aangewezen faciliteiten die erkend zijn als Werelderfgoed onder de noemer ""Locaties van de Meiji industriële revolutie"".

Een weergaloze geschiedenis die de wereld verbijsterde

Een weergaloze geschiedenis die de wereld verbijsterde

Nagasaki werd bezocht door St. Franciscus Xaverius en vele andere missionarissen en bloeide op als het centrum van de christelijke zending in Japan.
Echter, na een korte bloeiperiode die werd gekenmerkt door zowel handel als christelijke cultuur, begon er een 250 jaar lange periode van afsluiting en vervolging.
De zogenaamde 'verborgen christenen' deden alsof ze de traditionele religies, boeddhisme en shinto, volgden, maar probeerden in het geheim zo goed als dat ging vast te houden aan hun geloof onder de vervolging. Later zouden ze zich, als door een wonder, weer op kunnen richten.
Dit verhaal van vervolging en wederopstanding is uniek in de wereld en de locaties die hierop betrekking hebben en waar nu nog steeds gebeden en aanbeden wordt, vormen een erfenis die nog steeds resoneert in de harten van de plaatselijke bevolking. Daarom zijn deze locaties samen kandidaat gesteld om in 2018 op de lijst te worden gezet als Werelderfgoed.

Naar gerelateerde sites>

Welkom in Nagasaki

Promotionele video